Whip shading to technika cieniowania, w której artysta nakłada tusz szybkimi, krótkimi ruchami przypominającymi trzaśnięcie bata. Igła zostawia więcej tuszu na początku ruchu i mniej na końcu. Efektem jest miękki, ziarnisty cień o lekko kropkowanej fakturze.
Gdzie stosuje się whip shading?
Technika jest typowa dla tatuażu tradycyjnego i neotradycyjnego, ornamentów oraz blackworku. Daje cień lżejszy niż jednolite wypełnienie i bardziej dynamiczny niż grey wash. Pokrewną techniką jest pepper shading, w którym cień powstaje z drobnych kropek, podobnie jak w dotworku.
Jak wygląda po latach?
Dobrze wykonany whip shading zachowuje fakturę i przejście tonalne. Zbyt delikatny, bardzo jasny cień może po wygojeniu wyglądać słabiej niż na świeżym tatuażu. Dlatego warto oglądać zdjęcia zagojonych prac, a nie tylko świeżych.
Prace z cieniowaniem w czerni zobaczysz w galerii. Różnice między stylami, w których stosuje się tę technikę, opisujemy we wpisie oldschool a neotraditional.